โหลๆ: mai 2007

7 mai

อยากระบายจิงๆไม่รู้โชคดีหรือโชคร้ายที่เมื่อวานได้พลั่วกลับบ้านมาหนึ่งอัน

เหตุเกิดเมื่อตีหนึ่งกว่าๆบริเวณเลียบทางด่วนรามอินทรา-อาจณรงค์ช่วงลาดพร้าว71

น้องขาวก้อได้วิ่งมาถึงบริเวณที่เกิดเหตุด้วยความเร็วร้อยสี่(มันคือร้อยกับอีกสี่ กม./ชม.)

ได้วิ่งข้ามเนินสะพานเล็กๆมาทันใดนั้นเองก้อเหลือบไปเห็นอารายแท่งๆแต่ไม่ทันแล้ว....

ได้เกิดเสียงกุกกักๆแกรกกกกกกกกกยาวๆใต้ท้องรถทำให้ต้องชะลอรถเข้าข้างทางเพื่อสำรวจดู

ว่ามีสิ่งผิดปกติอันใดเกิดขึ้นกับรถในใจคิดว่ามานต้องเยอะแน่ต้องมีชิ้นส่วนไหนโดนกระแทกแตก

หรือบุบแน่ๆเพราะเสียงที่เกิดขึ้นมันดังมากพอลงจากรถมาด้วยอาการเซ็งแล้วมาตรวจดูก้อต้องตะลึง

เมื่อพบว่ามีพลั่วติดอยู่ที่ชายน้ำบริเวณหลังล้อหน้าซ้ายแล้วมันมาได้ไงวะนึกในใจซวยและเซ็งจากที่ต้อง

รีบไปเลยกลายเป็นช้าเลยและเมื่อสำรวจก้อทำให้ใจชื้นขึ้นได้อีกนิดว่าไม่มีอะไรเสียหายมากนอกจากแค่

ชายน้ำด้านล่างนั้นเองก้อลองดึงเพื่อจะเอามานออกแต่มานก้อไม่ออกดึงอยู่นานเลยโทรหาเพื่อนดีกว่าไม่ออก

ซะทีเป็นเวลาไม่นานเพื่อนผู้โชคดีทั้งสองก้อมาถึงและช่วยกันสำรวจว่าจะเอามันออกยังไงดีเพื่อนจึงได้ให้นำเอา

แม่แรงมายกรถขึ้นแล้วมุดเข้าไปบิดเหล็กที่มานขัดกันอยู่ตัวการที่ทำให้ดึงออกมาไม่ได้ง่ายๆและแล้วพลั่วเจ้ากรรม

ก้อหลุดออกมาดูเวลาก้อปาเข้าไปตีสองครึ่งภารกิจครั้งนี้ก้อสำเร็จลุล่วงผ่านไปได้ด้วยดีด้วยเพื่อนผู้โชคดีของเราทั้งสองท่าน

ต้องขอขอบคุณเพื่อนผู้โชคดีของเราทั้งสองท่านถ้าไม่ได้พวกเมิงสงสายเมื่อคืนกุก้อคงเอาพลั่วไม่ออกห้าๆแถมเอาพลั่วเก็บใส่รถ

ให้อย่างดีเอามาก้อใช้ไม่ได้ไม่รุจาใส่มาทามมายและแล้วเรื่องราวของน้องพลั่วกับน้องขาวก้อจบลงอย่างแฮปปี้แยกจากกันได้อิอิ

ขอบคุณทุกท่านที่ทนอ่านเรื่องราวไร้สาระของน้องขาวและน้องพลั่วห้าๆ

คิดถึงผีตู้เย็น

บ๊อบ